Νερό

Νερό ... Πηγή ζωής, νάμα, νηρόν, νεαρόν...

Είδος εν ανεπαρκεία, είδος "εις σπάνιν", ανεκτίμητον, αλλά όχι ανεξάντλητον. Είδος για το οποίο στο μέλλον - εγγύτερον ή απώτερον - ο άνθρωπος θα πολεμήσει τον πλησίον του για την κυριότητα του.

Ο Στόλος δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, αντίθετα.

Οι πηγές του πλέον "δακρύζουν" αδυνατώντας να καλύψουν τις ανάγκες. Οι τρεχούμενες βρύσες του, η Απάνω και η Κάτω, ουσιαστικά έχουν στερέψει. Πολλά χρόνια έχει το Κοτρώνι να βγάλει νερό, αδιάψευστος μάρτυρας του χαμένου υδροφόρου ορίζοντα.

Μόνιμο πλέον θέμα συζήτησης, μόνιμο θέμα αντεγκλήσεων, μόνιμα ανοικτό και άλυτο θέμα. Οι τοπικοί και "υπέρτοπικοί" άρχοντες το αντιμετωπίζουν σαν απλό πρόβλημα καθημερινότητας ενώ στην πραγματικότητα είναι κυρίαρχο πρόβλημα επιβίωσης του χωριού.

Εν τω μεταξύ ο Στόλος υδρεύεται από το Ξεροκάμπι με ένα λάστιχο απλωμένο στο έδαφος από τον ΑϊΛιά, ενώ το Φούντωμα από την υδροφόρα του Δήμου, αντιμετωπίζοντας "ιδιότυπα" προβλήματα.

Και οι προσπάθειες ανεύρεσης νερού με γεώτρηση - είτε ιδιωτών, είτε του ΙΓΜΕ - άκαρπες και αποκαρδιωτικές.

Οι λύσεις μετρημένες και δύσκολες.

Ο ΑϊΔημήτρης, με εγγυημένη την ποσότητα του νερού αλλά με αμφίβολη τη ποιότητα του και επιπρόσθετα με σημαντικό κόστος μεταφοράς στο χωριό.

Το Ξεροκάμπι, καλό νερό, μα το διεκδικούν πολλοί, Αγιάννης, Μελιγού, Άστρος κλπ. Βέβαια είναι η πλέον πρόσφορη λύση, η πλέον εφικτή και υλοποιήσιμη, μιας και το βασικό δίκτυο φτάνει ήδη ως τα Μαντικέϊκα.

Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι είναι εύκολες οι λύσεις, αλλά απαιτείται μια άμεση απόφαση, μιας και ο χρόνος πιέζει, μιας και το πρόβλημα επιδεινώνεται.

Και δυστυχώς δεν αρκεί η επίκληση των αρχαίων Θεών, των προφητών και της Παναγίας.

Γιάννης Γιαννίτσιος
8/8/2005