Τοποθεσίες

Λούρος

Νότια του χωριού βρίσκεται το βουνό Αϊλιάς (υψόμετρο 610 μ.) στην μέση της βόρειας πλευράς του ορίζεται η περιοχή Λούρος. Η περιοχή είναι γόνιμη στην καλλιέργεια αμπελιών γιαυτό και υπήρξε μαζί με τα αντικρυνά "Βελανίδια" ο αμπελώνας του Στόλου. Η ανάβαση ξεκινάει από την άκρη του συνοικισμού Στόλος και διαρκεί περίπου 20 λεπτά με τα πόδια ενώ με αγροτικό αυτοκίνητο διαρκεί 5 λεπτά.

Τόσο κατά την διαδρομή όσο και από την τοποθεσία Λούρος η θέα είναι εκπληκτική.

Οι ηλικιωμένοι στολιώτες θυμούνται με συγκίνηση τις μαζικές "ξελάσεις" της "εργατιάς" στο σκάψιμο και τον τρύγο όταν ζωντάνευαν το όμορφο τοπίο με το τραγούδι και τα πειράγματα καθώς και το χτύπημα των τενεκέδων τις νύχτες για να προγκάνε οι αλεπούδες.

Απάνω Βρύση

Μετά το συνοικισμό Στόλος ακολουθώντας τον δρόμο προς το Φούντωμα στην πρώτη μεγάλη στροφή του δρόμου, δίπλα ακριβώς από το ρέμα, είναι η περιοχή της απάνω βρύσης. Η περιοχή είναι κατάφυτη από Πλατάνια και Καρυδιές και μαζί με το λιγοστό νερό της πηγής δημιουργούν μια όαση δροσιάς το καλοκαίρι.

Η βρύση αυτή ήταν πολύ σημαντική για τον συνοικισμό του Στόλου διότι από εκεί έπαιρναν οι κάτοικοι νερό πριν φτιαχτεί το υδραγωγείο και μεταφερθεί το νερό στο κάθε σπίτι. Επίσης βρίσκεται πάνω στο παλιό μονοπάτι που ανέβαινε στον Λούρο και στο ξωκλήσι του Αϊλιά και μπορούσαν οι οδοιπόροι να πάρουν νερό και να ποτίσουν τα ζώα τους.

Δέση

Η γενικότερη περιοχή της ρεματιάς όπου βρίσκεται η κάτω και η απάνω Βρύση ονομάζεται "Δέση" και έχει να κάνει με τη σύνδεση της ρεματιάς, φυσικής κοίτης της αέναης ροής του νερού, με το "σούγελο", υδραγωγείο, που μετέφερε ελεγχόμενα το νερό στα περιβόλια του μετοχιού του Αγίου Χαραλάμπους.

Η περιοχή αυτή ήταν γεμάτη από περιβόλια μιας και ήταν άφθονο το νερό. Σήμερα όμως έχουν γίνει ρουμάνια και το νερό σχεδόν έχει στερέψει.

Τα χρόνια της κατοχής του '40 ο τότε πρόεδρος της κοινότητας (Γεώργιος Κυρκιντάνος) είχε τοποθετήσει στην περιοχή αυτή, σε ένα μικρό καταρράκτη, έναν φορτιστή μπαταριών που κινούνταν με νερό και φόρτιζε τις μπαταρίες του μοναδικού ραδιοφώνου που υπήρχε στην περιοχή.

Στην περιοχή έχει κατασκευαστεί επίσης μια στέρνα που μαζεύει τα νερά μιας μικρής πηγής και από αυτήν αφού μεταφέρεται το νερό με τσιμεντένιο αυλάκι ποτίζονται τα περιβόλια που είναι μέσα στο χωριό.

Λίγο πιο ψηλά υπάρχει ένας καταρράκτης, με ύψος περίπου 5 μέτρων. Οι στολιώτες ονόμασαν το μικρό αυτό καταράκτη "σωληνάρα", διότι οι εναποθέσεις των αλάτων του νερού σχημάτιζαν μια πελώρια σωλήνα και δίπλα μια αβαθή σχετικά σπηλιά. Το σημείο αυτό είναι πνιγμένο στα βάτα, τις φτέρες, τα πλατάνια και την άγρια μέντα.

Τα καυτά μεσιμέρια του καλοκαιριού μάζευε στην δροσερή αγκαλιά του την Στολιώτικη και Φουντωμιώτικη νεολαία.

Αϊλιάς

Νότια του χωριού δεσπόζει το βουνό Αϊλιάς (υψόμετρο 610μ.). Στην κορυφή του υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον προφήτη Ηλία. Κάθε καλοκαίρι στις 20 Ιουλίου γίνεται πανηγύρι με καλό βραστό και παραδοσιακή μουσική. Η θέα από εκεί είναι εκπληκτική και η αίσθηση του "ερημίτη προφήτη" σου δίνεται απλόχερα.

Το εκκλησάκι χτίστηκε από τους τσοπάνιδες της περιοχής σχεδόν με την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και ανακαινίστηκε διαδοχικά στις αρχές της δεκαετίας του 50 και στο τέλος της δεκαετίας του 90 όπου και διαμορφώθηκε και ο περιβάλλων χώρος ώστε να είναι ο Άγιος προστατευμένος από τα αγρίμια.

Ο παλιός μουλαρόδρομος έχει πια κλίσει από το ρουμάνι και δυστυχώς δεν είναι πια αναβατός. Η μοναδική πρόσβαση σήμερα είναι από τον αμαξιτό δρόμο που συνδέει το Φούντωμα με τον Αγιάννη. Λίγο πριν τα Μαντικέϊκα σπίτια ξεκινάει ο δρόμος που σε βγάζει στο ξωκλήσι. Με αυτοκίνητο η απόσταση είναι περίπου 20 λεπτά ενώ η ανάβαση με τα πόδια διαρκούσε διπλάσιο χρόνο.

Μετόχι

Στο Βόρειοανατολικό μέρος του συνοικισμού Στόλος βρίσκεται το μετόχι του Αγίου Χαραλάμπους που ανήκε στη μονή του Ιωάννη του Προδρόμου που βρίσκεται στην Περδικόβρυση. Έχουν απομείνει μόνο λίγα χαλάσματα από το παλιό μετόχι ενώ στην θέση της παλιάς εκκλησίας χτίστηκε μια νέα με δόμηση και εμφάνιση σύγχρονη αν και ο σεβασμός προς την παράδοση απαιτούσε την αναπαλαίωση της παλαιάς.

Στις 10 Φεβρουαρίου, κάθε χρόνο, γίνεται λειτουργία στην μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους ενώ τα παλιότερα χρόνια γινόταν και πανηγύρι με βραστό, τραγούδι και χορό στο γειτονικό αλώνι.

Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής άνηκε στην ιδιοκτησία του μοναστηριού του Προδρόμου την οποία διαχειρίζονταν οι καλόγεροι που βρίσκονταν στο μετόχι του Στόλου. Ακόμη και σήμερα μεγάλο μέρος καλλιεργήσιμης γης βρίσκεται στην ιδιοκτησία του μοναστηριού η οποία και ενοικιάζεται με πολύχρονα συμβόλαια σε γεωργούς της περιοχής που το επιθυμούν (και μπορούν να ικανοποιήσουν τους όρους ενοικίασης). Το μετόχι έχει μακραίωνη ιστορία η απαρχή της οποίας χάνεται στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας.

Παλιόστολος

Λίγα χιλιόμετρα Βόρεια του χωριού Στόλος υπάρχει η θέση Παλιόστολος όπου κατά καιρούς έρχονται στο φως ευρήματα που αποδεικνύουν την ύπαρξη παλαιότερου χωριού με το όνομα Στόλος.

Εκεί το 1945 βρέθηκε η πλάκα του Ερμογένη, μαρμάρινη επιτύμβια επιγραφή η οποία φυλάσσεται στο Μουσείο της Τεγέας. Ίσως να είχε ενδιαφέρον να γίνει οργανωμένη ανασκαφή στο χώρο αυτό αλλά προηγείται η ολοκλήρωση της ανασκαφής της γειτονικής Εύας στην οποία κατά την άποψη πολλών ειδικών ανήκε ο Παλιόστολος.

Πολύ κοντά βρίσκεται ένας μικρός οικισμός τα Ντουμέικα και η περιοχή Κοκορετσιάς όπου οι κάτοικοι του χωριού Στόλος έχουν σημαντικές περιουσίες.

Επίλογος

Οι τοποθεσίες του Στόλου είναι αγιασμένες από την παρουσία σε αυτές και το μόχθο μιας σκληροτράχηλης βουνίσιας ράτσας. Οι έρημοι αυτοί τόποι ψυθιρίζουν σήμερα στους υποψιασμένους επισκέπτες, θρύλους, και παλιές ιστορίες, ενώ οι χθόνιες φωνές καλούν τους στολιώτες της διασποράς και τα παιδιά τους να τους επισκεφθούν για προσκύνημα.